“bir el bütüyür yalçın kayalıklarda bile en güzel çiçekleri,
bir eldir dokunuşuyla yeşerten sevgileri,
tutar elimizi düşecekken ya da inerken yükseklerden…
kanar bazen, acıtır gülün dikenleri,
bazen de üşütür kara kışın beyaz hediyesi…
yine de tutar bir el, ayazda kalmış minik bir eli…”
esma öğretmenim, seni tanımıyorum ama yoksunlukların içinde yaptığın her şey beni çok etkiliyor. Yukarda yazdıklarım yürekten hissettiklerimdir, ne desem az...Sonsuz sevgi ve saygılarımla…