Meslektaşım yalnız değilsin!
Ben de Şanlıurfa/Hilvan/Aşağı Kamış Köyünde anasınıfı öğretmeniyim. Bu sene ilk defa anasınıfı açılmış köye, yani benden önce anasınıfı olarak kullanılan herhangi bir alan yoktu. Okulda zaten tek bir sınıf var orada birleştirilmiş eğitim yapıyorlar.. Boş ev de yok.
Bana da kala kala Çoban'ın yeri kaldı. Ahırdan bozma. İlk tepkilerimi tahmin edersiniz. Hayal kırıklığı, endişe, korku.. Sonra çocuklarım gelmeye başladı yavaş yavaş.. Yüzlerinde kocaman kocaman gülümsemeler..
Azmettim. Sabrettim. Yoruldukça çocuklarıma sarıldım. Ve bugün yeni sınıfımın boyasının izi ellerimde yazıyorum bu yazıları size.
Asla vazgeçmeyin hocam. Birgün yeni sınıfınıza geçtiğinizde, ki eminim bu azimle başarırsınız, içinizdeki o haklı gurur sizi uzun süre mutlu etmeye yetecektir.
Uzattım biraz ama teşekkür ederim tüm öğretmenler adına, ülkem adına, çocuklar adına..
İçinizdeki ışığı hiç kaybetmemeniz dileği ile
