mrb.ben öğrenciyim.onlarla iletim kurabilirsiniz bende doğuluyum.onlarla iletişim kurmaktan zorlanıyorsunuz eminim.beden dili çok önemli bunu beden dili kullanarak.yaşamdan örnekler vererek bazı şeyleri atlatabilirsiniz.onların dilini de öğrenmeye çalışın bence örneğin siz öğrencilerinize iyi günler demeyi öğretirken roj baş deyin ve türkeçesini tekrar etmelerini isteyebilirsiniz.inş. düzelir konuşmaları.size kolay gelsin
ARKADAŞIM TEŞEKKÜRLER ÖNERİN İÇİN AMA ŞU DA BİR GERÇEK EĞER BEN ONLARLA KÜRTÇE KONUŞURSAM ONLAR ASLA TÜRKÇE KONUŞMAZLAR.NASIL OLSA BEN BİLİYORUM DEĞİL Mİ?İŞTE BU YÜZDEN PEK DOĞRU DEĞİL AMA SÜREKLİ TEKRARLARLA RESİMLERLE BEDEN DİLİYLE ÜSTESİNDEN GELMEYE ÇALIŞIYORUM HAKKETEN ÇOK ZOR VE ACAİP SABIR GEREKTİRİYOR.NEFESİM şunu yazdı:mrb.ben öğrenciyim.onlarla iletim kurabilirsiniz bende doğuluyum.onlarla iletişim kurmaktan zorlanıyorsunuz eminim.beden dili çok önemli bunu beden dili kullanarak.yaşamdan örnekler vererek bazı şeyleri atlatabilirsiniz.onların dilini de öğrenmeye çalışın bence örneğin siz öğrencilerinize iyi günler demeyi öğretirken roj baş deyin ve türkeçesini tekrar etmelerini isteyebilirsiniz.inş. düzelir konuşmaları.size kolay gelsin
erzurumda,vanda çalışan arkadaşlarım var onlar bu sorunu baya yaşadı.iletişim kurulmuyor diye şikayet etmiyorlardı ama tabiki zorlanıyorlardı.onların anlattığına göre etkinliklerde dil problemini şöyle hallediyorlardı.:
kullandığı malzemenin türkçesini malzemeyi göstererek söylüyorlardı.mesela yapıştırıcıyı göstererek türkçesini söylüyor çocukalr otamatik olarak kodluyorlardı kelimeyi.tabi zahmetli bir süreç ama kolay öğreniyorlar.sonuç olarak ortak paydamız insan olmak olduğu için dil,din,ırk,renk,cinisyet SADECE AYRINTI oluyor.
hem şu açıdan bakarsak onların TÜRKÇE DİL ANNESİ OLUYORUZ...🙂
KOLAY GELSİN...
kullandığı malzemenin türkçesini malzemeyi göstererek söylüyorlardı.mesela yapıştırıcıyı göstererek türkçesini söylüyor çocukalr otamatik olarak kodluyorlardı kelimeyi.tabi zahmetli bir süreç ama kolay öğreniyorlar.sonuç olarak ortak paydamız insan olmak olduğu için dil,din,ırk,renk,cinisyet SADECE AYRINTI oluyor.
hem şu açıdan bakarsak onların TÜRKÇE DİL ANNESİ OLUYORUZ...🙂
KOLAY GELSİN...
serkan hocam ilginiz için teşekkürler benim yaptığım şikayet etmekten ziyade kızgınlık biraz belkide .aileler o kadar ilgisizlerki anlatamam.ben de arkadaşlarınızın yaptığı gibi yapıyorum inanın etkinlikler benim için binbir çileyle geçiyor .sürekli tekrarlar sürekli konuşmalar şeklinde geçiyor derslerimiz zaten.inşallah emeklerimin karşılığını alabilirim.Türkçe dil anneliğine gelince benim için çok büyük bir gurur kaynağı zaten bu durum🙂)
zaten sırf bunun için cd çalar aldım inanın hocam.gerek forumdan gerek bende var olan cd lerden faydalanmaya çalışıyorum ve dediğiniz gibi faydası var .ayrıca benimkiler çok huysuz oldukları için şarkılar onları zaptetmeme yardımcı oluyor🙂) ilginiz için teşekkürler hocamCülvent şunu yazdı:Arkadaşım ben senin yerinde olsaydım, çocuk kasetleri alırdım. serbest zaman da bile o şarkılaer çalsın... daha sonra da birlikte söylemeye çalışırdım... böylelikle de türkçe yi sökmelerini hzılandırmış olurdum...
hocam materyal olarak size bir önerim var
29 tane cebi olan bir keseniz olsun bunu duvara çakabilirsiniz. bu ceplerin üzerine her birine bir harf yazın ve içine de bu harle başlayan ya da içinde bu harfin bulunduğu resimler koyun. örneğin . A:harfi yazacak içindede AslAn ya da kAplAn resimleri olacak. böylece seslerden başlayarak çocuklara birseyler öğretebilirsiniz
29 tane cebi olan bir keseniz olsun bunu duvara çakabilirsiniz. bu ceplerin üzerine her birine bir harf yazın ve içine de bu harle başlayan ya da içinde bu harfin bulunduğu resimler koyun. örneğin . A:harfi yazacak içindede AslAn ya da kAplAn resimleri olacak. böylece seslerden başlayarak çocuklara birseyler öğretebilirsiniz
hocam gerçekten çok orjinal ve harika bir yöntem.tavsiyeniz için çok teşekkür ede rim.en kısa zamanda deneyeceğim.ama bunu biraz daha değiştirmek en doğrusu heralde çünkü harf öğretimini biliyorsunuz ki biz yapmıyoruz.teşekkürlerarnazar şunu yazdı:hocam materyal olarak size bir önerim var
29 tane cebi olan bir keseniz olsun bunu duvara çakabilirsiniz. bu ceplerin üzerine her birine bir harf yazın ve içine de bu harle başlayan ya da içinde bu harfin bulunduğu resimler koyun. örneğin . A:harfi yazacak içindede AslAn ya da kAplAn resimleri olacak. böylece seslerden başlayarak çocuklara birseyler öğretebilirsiniz
öncelikle kolay gelsin diyorum çünkü gerçekten zor..benim de ilk yılımda öğrencilerim türkçe konuşmayı bilmiyordu..onlarla sürekli anlamadıklarını bildiğim halde türkçe konuştum bol bol şarkı söyletmeye çalıştım..eğer imkanın varsa ilgilerini çekebilecek çizgi filmler izlet çünkü bu tip çocukların evlerine gittim ben hem aileleri türkçe konuşmuyo hemde tv de izledikleri kanallar türk kanalları değil yani türkçeye tamamen kapalıydılar ailelerivtürkçe konuşunca kendilerini tuhaf hiissediyolar komik geliyo yani ailelreinden pek veri alamazsın...bu yüzden bol çizgi film bol hikaye ve şarkı...diyeceklerim bunlar umarım söylediklerim işe yarar..
teşekkürler arkadaşlar.ebristan hocam kesinlikle haklısınız ailerler aynı dediğiniz gibi burda da.hatta geçen gün bir anneye bu konuda uyarı yapınca bana evde türkçe konuşursam bana gülüyorlar hocam dalga geçiyorlar ben de konuşamıyorum dedi.🙁( gerisini siz düşünün.çok şükür dün itibariyle kıymetli kaymakamımız sınıfımıza tv.hediye etti.zaten ben cd çalar almıştım geçen dönem.şimdi yavaş yavaş çizgi film vb.izlemeye başladık.ben de elimden geldiği kadar kaynak topluyorum.ama işin başı sabır gerçekten de .herkese kolay gelsin
arkadaşlarım,meslektaşlarım,hocalarım...bir konuda yardımınıza ihtiyacım var.Bu sene ilk senem.tecrübesizim.Sınıfımda 2 senedir anasınıfına giden bir öğrencim var.Herşeyden çok sıkıldığı için okula gelmek istemiyor.okulu sevmiyor.Sizce ne yapmalıyım ona okulu sevdirmek için?önerilerinize ihtiyacım var.Şimdiden çok teşekkür ederim...
bikere sınıfa girecek öyle yada böyle...ondan sonra bi köşede oturur çocuk muhtemelen normalde hiç ilgilenmesen dahi etkinlliklere özellikle de serbest zamana katılacaktır.katılmıyorsa diğer çocuklara ounla oynaması için yönlendirebilirsin.ama bunu o çocuk bilmemeli.doğal süreç gibi görünmeli.hiç bi çocuk serbest zamana yok diyemez doğasına aykırı bi kere..."çocuk oyunu sever"
arkadaşların fikirlerine katılıyorum kesinlikle serbest zaman ve ilgi çekici bir sanat çalşıması motive edecektir onu ama siz birde onunla kriz anı dışında konuşun oyunlaştırarak ve sorun bakalım en çok neden hoşlanıyor ve şiddetle tavsiye ederim ev ziyareti yapın minik hediyelerle sakin bir ses tonu ile bu tarz yaklaşım her zaman iyi sonıç verecektir hocam kolay gelsin gelişmeleri bildirin
Sınıfımdaki kız öğencilerin çoğu çok çekingenler.Bu kadar zaman geçmesine rağmen bazı oyunlara hiç katılmıyor,türkçe etkinliklerine aktif olarak katılmıyorlar.mesela bir çocuğumun bilişsel düzeyi ,el becerileri çok iyi ve türkçesi de çok düzgün,hayal gücü yüksek,anlattığımı anında kapan bir çocuk olmasına rağmen her türkçe etkinliğinde parmak kaldırıp,söz hakkı verdiğimde "vazgeçtim,söylemicem" gibi şeyler söylüyor ama bildiğinden de eminim.Hiçbir yarışa katılmıyorlar.çok yavaş,sakin çocuklar.Hiç bağırdıklarını bile duymadım.Yemek öncesi tekerlememizi hergün beslenmeyi getiren yaptırıyor.bugün o getirmişti,gel beraber söyleyelim dedim,onu bile istemedi,yanımda bi kenarda durdu,ağzını açmadı.sonra beslenme de bişey yemedi ve bi ara yerini bahane ederek ağladı.Ne yapacağımı şaşırdım.Bir de sinirli bir öğretmeniniz olsa ne yapacaktınız diyor herkes çocuklara.Gerçekten de öyle,o kadar yumuşak,ılımlı,sevecen yaklaşıyorum ama bazen de artık sert mi olmalıyım acaba,mecbur mu bırakmalıyım bazı şeylere diyorum.Psikolojik olarak çok yoruluyorum gerçektende..Kızlarımdan biri de yabancı birini gördüğü anda çok korkuyor hemen annesini istiyor.Bu arkadaşının annesi bile olsa,rahatsızlık duyuyor.Yabancı kimse olmayacak çevresinde...Utanıyor..Diğerlerinin de farklı problemleri var,bir kaç çocuğun probelemlerini aşmaya başladık ama en kısa zamanda bu iki çocuğuma öncelikle yardımcı olmak istiyorum.Özellikle birincisi için çok endişeliyim,annesi de öyle..Asla günaydın,iyigünler demez,sen desen de cevap vermez.Ama gelir bana bir olayı anlatmak istediğinde anlatır.Benden çekinmiyor.Ailesine de günaydın,nasılsın gibi kelimeleri asla kullanmıyormuş.Çözemiyorum,çözemedikçe de kendi kendimi yiyip bitiriyorum.Fikir verebilirseniz çok sevinirim.Neler yapabilirim sınıfta bu çocuklar için.Nasıl bu çekingenliklerini aşmalarına yardıcı olabilirim.Bu kızım geçen sene kreşte gösteriye çıkacaklarında son anda ben çıkmak istemiyorum,çıkmayacağım diyerek vazgeçmiş.Bu aralar bir iki kere ben okula gitmicem demiş,çok üzüldüm.sınıfta bir çocuğun mutlu olmadığını düşünmek beni çok üzüyor.Oysa arkadaşlarıyla çok da iyi anlaşıyor,oynuyor,bir kenara çekilmiyor,mutlu görünüyor...Bazı çocukların iç dünyalarını görmek gerçekten de çok zor.