Arkadaşlar hepinize katılıyorum. Ama sorun sadece anaokulu öğretmenliğini küçümsemede değil. Ben lisede öğretmenlik yapıyorum. Maalesef okuldaki meslektaşlarım özelliklede kültür dersi öğretmen arkadaşlarım bizlerin öğretmenliğini bile hafife alıyorlar. Neymiş Akşama kadar kağıtlarla boyalarla uğraş,Şarkı söylet, Oyun oynat Ohhh ne ala havadan götürüyosunuz paraları diyor. Bilmiyolarki geleceğimiz olan çocuklarımızı yetiştirenleri yetiştirdiğimizi. Bunu üniversite mezunu öğretmenler söyledikçe çok daha fazla üzülüyorum.
Arkadaşlar ekdiğimizi biçiyoruz. Ben ilk göreve başladıgımda bu sorunu yaşadım. Bizden önceki arkadaşlar sagolsun yan gelip yatıyo havası çizmişler. Millet baktı ben ciddiye alıyorum ve ciddi yaklaşıyorum işime herkes kendini toparladı. Veliler bile ilk görüşmeden sonra aslında ne kadar zor ve ciddi bir iş yaptıgımızın farkına varıyorlar. Siz yeterki onlara bunu hissettirin..
Bende bir uygulama anaokulunda görev yapıyorum.Okullar açılıyor inanırmısınız çocuklardan çok velilerle uğraşıyorum.velilerin bitmek tükenmez istekleri şikayetleri o günün sonunda kafama ağrılar giriyor.Eğitimden çok çocuklarının bakımı ile ilgileniyorlar.yemeğini yedimi uydumu ....bugün neler öğrendiler bizim evde yapmamız gereken bir şey var mı diye sormuyorlar.Komik ama arkadaşlar size bir anımı anlatacağım.Veliler saat beşte çocuklarını alamaları gerekiyor ama bir gün saat yedi oldu veli hala çocuğunu almaya gelmedi.Telefon açıyorum ulaşamıyorum. En sonunda ulaşmayı başardım. Veliye çocuğunuzu okuldan almadınız dediğimde velinin cevabı ay hocam biz çocuğu unuttuk oldu.İnsan çocuğunu nasıl unutur hiç anlamıyorum ama böyle velilerde var.
bende çok duyuyorum böyle şeyler geçen gün bi mağazada alış veriş yapıyordum oradaki arkadaş nerde çalışıyosunuz die sordu bende arı kolejinde önokulda çalışıyorum dedim oda hıı çocuk bakıcısı dedi bende ağzının payını verdim hayır anaokulu öğretmenliği dedim bozuldu neden küçümsediklerini anlamıyorum bende🙁
arkadaşlar 4 senelik öğretmenlik yapıyorum bu tür sorunlarla ilk sene cok karşılaştım özelliklede öğretmen arkadaşlarımdan.birkeresinde arkadaş ne kadar kolay işiniz var dedi ve dedigine pişman oldu. ağzının payını aldı.okulda bir coguyla bu konuda tartıştım ama sonunda zafer benim meslegimiz ne kadar degerli ve zor oldugunu artık onlarda biliyor.bence cekinmeden gereken cevabı verin bakın o zaman neler oluyor.
ben de üniversitede okul öncesi öğretmenliği okuduğumu söyleyince üzülerek 2 yıllık mı diyolardı. 4 yıl boyunca ne okuyacakmışız ne gerek varmış...
ben de çevremdekilere en azından 6 yaşında olsun anaokuluna vermelerini, neler yaptıklarımızı, sadece resim yapıp, oyun oynanmadığını anlatıyorum.
bu mesleği yapan herkes bu mesleğin önemini çevresindekiler anlatsın lütfen!!!
ben de çevremdekilere en azından 6 yaşında olsun anaokuluna vermelerini, neler yaptıklarımızı, sadece resim yapıp, oyun oynanmadığını anlatıyorum.
bu mesleği yapan herkes bu mesleğin önemini çevresindekiler anlatsın lütfen!!!
arkadaşlar takmayın siz öyle diyenleri..yeter ki bizler okuyalım kendimizi en iyi şekilde yetiştirelim. onlar henüz bilinçsiz insanlar. çünkü anaokuluna gitmeyen veya göndermeyen insanlar daha çok söyler bunu. gönderenler bilir az çok zorluğunu.
üniversiteye başladığımda bana da ço söylediler. bu mesleği yapmamayı bile düşündüm ozamanlar. ama sonra (öğretmneliğe başlayınca) çok hoş duygular hisstmeye başlıyorsunuz ve öğrencilerinizi ve velilerinizi daha doğrusu sorumlu olduğunuz ve size önem veren, değerli gören insanlarla karşılaştıkça kendinizle gurur duyuyorsunuz.
başka öğretmenlrde bazen küçük görebilir.onlar da yaş grubu küçüldükçe bu mesleğin ne kadar zorlaştığını bilmedikkleri için. bir kere karşınız daki yaş grubu küçük. sizi anlaması, sizi ona anlatmanız. iletişiminiz zorlaşıyor.
üniversiteye başladığımda bana da ço söylediler. bu mesleği yapmamayı bile düşündüm ozamanlar. ama sonra (öğretmneliğe başlayınca) çok hoş duygular hisstmeye başlıyorsunuz ve öğrencilerinizi ve velilerinizi daha doğrusu sorumlu olduğunuz ve size önem veren, değerli gören insanlarla karşılaştıkça kendinizle gurur duyuyorsunuz.
başka öğretmenlrde bazen küçük görebilir.onlar da yaş grubu küçüldükçe bu mesleğin ne kadar zorlaştığını bilmedikkleri için. bir kere karşınız daki yaş grubu küçük. sizi anlaması, sizi ona anlatmanız. iletişiminiz zorlaşıyor.
Okulöncesi eğitimin henüz o'sunun anlaşılabildiği ülkemizde bizi anlamayacak olan insanların çoğunlukta olması çok doğal.Eğitimcilik yanında birde aile eğitimi ,yetmedi toplumun eğitilmesi görevimiz.Bu iş bize böyle bir sorumlulukta yüklüyor.Bırakın çevrenizdekileri veya velileri kendi idarecileriniz aynı okulda görev yaptığınız öğretmen arkadaşlarınız cahil dediğimiz insanlarla aynı bakış açısına sahip.Aynı sınıfta olduğum birçok arkadaşım (bölümün yarısından çoğu)neden üniversitede kalmak için çaba harcadılar?Üniversite hayalleri suya düşenler neden müdür veya müdür yardımcısı şu anda?Kendimiz yaptığımız işe inanmazsak çevremizdekileri nasıl inandırabiliriz ki?
Şu an okulun 2.haftası bitti ama bende bittim.Faranjitten dolayı sürekli ses kısıklığı ve boğaz ağrısı çekiyorum.Hikaye anlatmak,şarkı öğretmek,bitmeyen sorularına sabırla cevap vermek,ilgilerini çekebilmek için yıl içerisinde öğreteceğim şarkıları yüksek sesle söylemek boğazımı iyice zorladı.Ama bunların güzel sonucunu düşününce mutlu oluyor insan.Söylediklerimi şikayet olarak anlamayın.Tek şikayetim bizi anlamayanlar.