Arkadaşım çoğumuz aynı sorunları yaşıyoruz sanırım,ben de usta öğretici olarak çalışıyorum,aldığımın bir kısmı yola gidiyor.Evet para için yapmıyorum bu mesleği ama parasız da yapmam,çünkü herkes gibi ihtiyacım var.Sınıfta tekim.Kaça bölüneceğimi şaşırıyorum,tuvalet sınıfa uzak ve okul bahçesinin öbür ucunda soba sınıfın ortasında,çocukları tuvalete götürmem gerekebiliyor bazen sınıftakileri bırakamıyorum.Sonra sınıfın temizliği...sanırım herşeyi bana ait..Bi sobaya kömürü ben atmıyorum..Veliler genelde ilgisiz..Sınıftaki halimi görüpte allah kolaylık versin,bu yapılcak iş değil diyen de çok ama bunu deyipte sınıfta oturan da çok..O sırada kaça bölündüğümü görüyolar biri de insaf edip yardım istermisiniz dese ya,Velileri yardım için çağırmadım özellikle,ağızlarına hiç bir konuda hiçbir laf vermek istemiyorum,bunun için kendimi paralıyorum,her gün stres,yorgunluk ve baş ağrıları çekiyorum.çıkış saatim iki,en erken 2 buçukta çıkıyorum,o da nadiren..Gerçekten zor bir meslek,çok fedakarlık istiyor..
