Merhabalar Okul Öncesi Forum Resmi Web Sitesi 'Biz BÜYÜK Bir Aileyiz'

Foruma ücretsiz kayıt olarak mesaj gönderebilir, yeni konular oluşturabilir ve diğer üyeler ile etkileşim içine olabilirsiniz.

Davranışlarla İlgili Dil Etkinlikleri

Katılım
12 Ağu 2006
Mesajlar
8
Tepki Skoru
0
Puanları
0
Yaş
35
TEMBEL ARI

Çok tembel bir arı vardı.Bütün gün yan gelir yatar hiçbir iş yapmazdı.Karnı acıktığında da bal peteğini oluşturan altıgen hücrelerden birine ağzını dayar ve içindeki balı boşaltırdı.Kovana giren çıkan,balözü,çiçek tozu taşıyan o kadar çok arı vardı ki,onun çalışmadığı hiç fark edilmezdi.

Bir gün kraliçe arı kovanı dolaşmaya çıktı.tembel arıyı uyurken yakaladı.Hışımla karşısına dikildi:":Burada aylak aylak ne yapıyorsun"diye gürledi.Tembel arı yüzsüz bir tavırla:"Kış için depoldığımız balın tatlı olup olmadığına bakıyorum"diye karşılık verdi.Kraliçe arı sinirli sinirli vızıldayarak:"Çabuk kalk."diye bağırdı. "Diğer kardeşlerin gece gündüz demeden çalışıyor.Sende utanmadan onların getirdiklerini bitiriyorsun.Hemen dışarı çık.Yiyecek bulmadan da geri gelme."

Tembel arı,durmadan yiyip içmekten oldukça şişmanlamıştı.Dört muhafız arı,onu çeke çeke kovanının çıkış deliğine zorlukla getirdi.Sonra kanatlarından ve ayaklarından sıkıca tuttular,bir güzel sallayıp aşağı attılar. Arkasından da : "Kraliçemizin dediklerini sakın unutma"diye seslendiler. "Elin boş dönersen seni kesinlikle içeri almayız.

Tembel  arı,uzun süreden beri açık havaya çıkmadığından uçmasını unutmuştu.Bir taş gibi yere düştü.Güçlükle doğruldu,şöyle bir kanatlarını silkeleyip başını yukarı kaldırdı.Kovuğun kapısından onu izleyen muhafız arılara: "Kapıyı açık tutun."diye haykırdı. "Birazdan taşıyamayacağınız kadar çok yiyecekle geri döneceğim.

Çok gitmemişti ki,yerde kendinden kat ve kat ağır bir buğday taşıyan karıncayı gördü.Tembel arı hemen önünü kesti.Sivri iğnesini göstererek:"Onu çabuk bana ver" diye diklendi. " Yoksa seni sokarım ha!" Küçük karınca titrek bir ses : " Buyurun,sizin olsun diyerek buğday yükünü yere bıraktı. Tembel arı büyük bir iştahla haöle yaptı ,buğday tanesini kapıp çiğnedi.Fakat bir türlü yutmayı beceremedi. Pek öfkeli bir sesle : "Çok sertmiş" diye söylendi. "Boğazımdan geçmedi."Küçük karınca saygılı bir sesle:"Çok üzüldüm," dedi."Sen yumuşak besinler yesen daha iyi olur."Tembel arı aldığı öneri karşısında afalladı:"Ya öyle mi?" dedi."Buğdayın sende kalsın.Zaten tadını beğenmemiştim."

Çok gitmemişti ki yakın bir yerden çevreye yayılan enfes bir koku duydu.Hemen o yöne uçtu.Karşısına çıkan armut ağacının olgun meyvelerinden birini şapır şupur yiyen meyve kurdunun yanına kondu.Büyük bir merakla :"Yediğin  yumuşak,sulu ve şekerli mi?"diye sordu.Meyve kurdu ağzını şapırdatarak :"Hem de nasıl,"d,ye yanıt verdi."Gel yanıma bana katıl."Tembel arı büyük bir sevinçle armuda yumuldu.Ama sert kabuğuna dişini geçiremedi,bir ufak lokma bile koparamadı.Sıkıntılı bir ses tonuyla:"Nasıl yiyeceğim?"diye sordu.Meyve kurdu umursamaz bir edayla:"Benim gibi üstten delik aç,içine gir,"diye bilgi verdi.Sonra bilgiç bilgiç sırıttı:"Meyvelerin asıl güzel tarafı içlerinde gizlidir."

Tembel arı denileni yaptı.Ama tüm gayretine karşın başarılı olamadı.Ağlamaklı bir sesle:"Senin gibi bir tünel açamıyorum"diye yakındı.Meyve kurdu girdiği delikten başını çıkardı.Küçümser bir tavırla:"Canın çok tatlıymış!"dedi."Çaba harcamadan karnını doyuramazsın.En iyisi kovanına dön." Tembel arı pek gücenik bir sesle:"Ya,öyle mi?"dedi. "Delik deşik ettiğin armudun sana kalsın.Zaten ben başkasının dişlediği yiyecekleri kesinlikle yemem."Sonra kızgın kızgın vızıldayarak havalandı,oradan ayrıldı.Kendine uygun yiyecek bulmak ,çin bütün gün dolanıp durdu.Ama doğayı tanımadığından başarılı olamadı.Sonunda bitkin bir halde yere yığılıp kaldı.

Tam o sırada yanına allı morlu bir kelebek  kondu.Büyük bir merakla:"Arı kardeş durumun hiç iyi görünmüyor,Bir derdin mi var," diye sordu.Tembel arı pek iç paralıyıcı bir sesle:"Açım,"diye yanıt verdi."Ayrıca kovanıma götürecek yiyecek bulamadığımdan geri dönemiyorum."Sonra da başından geçenleri anlattı.

Allı morlu kelebek onun haline acıdı.Pek sevecen bir tavırla:"Sana yardım edeceğim,"dedi."Şimdi peşimden gel.Orman,dilediğin kadar yiyecekle dolu."Zarif kanatlarını sallayıp havalandı.Dosdoğru yeni açmış bir çiçeğin ortasına kondu.Hemen yanı başına inen arıya:"Bacaklarına yapışanlara çiçek tozu denir,"diye bilgi verdi."Onları arka ayağındaki minik sepetçiğe doldurursun."Sonra hoş kokulu çiçeğin taç yapraklarının dibini gösterdi."Burada da balözü bulunur,"dedi."Uzun ağzını hortum gibi büzerek dilediğin kadar emer,Karnını doyurursun.Fazla geleni de kovanına götürürsün."

Çiçekten çiçeğe konmak,farklı tatlarda leziz balözü,çiçek tozu yemek tembel arının pek hoşuna gitti.O günden sonra asla yatıp uyumadı.Her gün en önce o kovandan çıktı.En son da  o döndü.



 
Katılım
12 Ağu 2006
Mesajlar
8
Tepki Skoru
0
Puanları
0
Yaş
35
şarkı;

MIZMIZ ARI

Vakit öğle olmuştu
petek balla dolmuştu
kovanda mızmız arı
rüyalara dalmıştı.

arı beyi gelince
bu mızmızı görünce
"Tembel" diye bağırdı
bekçileri çağırdı

yaka paça tuttular
dışarıya attılar
bal dolu mevsim geçti
mızmızı unuttular.

Çaldı kapıyı tık tık
"Beni affedin artık"
"bende çalışacağım
işe alışacağım"

o mevsim en çalışkan mızmız arı olmuştu
petek geçen seneden
daha fazla dolmuştu.
arılar hep birlikte
"Değilsin artık mızmız

Arı beyimiz öldü.
Yaşasın KRALIMIZ
 
Katılım
12 Ağu 2006
Mesajlar
8
Tepki Skoru
0
Puanları
0
Yaş
35
KÜÇÜK MUMİ ÖZÜR DİLEMEYİ ÖĞRENİYOR

Mumi ile zıpzıp ormanda yaşayan iki sevimli arkadaştı.O sabah her zaman ki gibi gezintiye çıkmışlardı.Dere tepe durmadan gezdiler.Öyle yoruldular ki biraz dinlenmeye karar verdiler.

Zıpzıp,bitkin bir halde kendini çimlerin üzerine attı.Çimenlerin üzerine keyifle,boylu boyunca uzandı.Küçük mumi de çok yorulmuştu.O da hızlaca çimenlerin üzerine uzandı.İşte o anda olanlar oldu zaten.Mumi,Zıpzıp'ın kulaklarının üzerine uzanmıştır.Mumi o kadar dikkatsizdi ki Zıpzıp'ın kulaklarını ezdiğinin farkında bile değildi.

Zıpzıp acıyla haykırdı.Bir yandan da kulaklarını oğuşturuyordu. "Mumi, oturduğun yere biraz dikkat eder misin?diyerek arkadaşını uyardı.Mumi ise özür dileyeceği yerde umursamadan:"Sen de oturacağım yere uzanmasaydın!diye cevap vermez mi?

Mumi'nin yaptığı davranışa çok kızan Zıpzıp,üzülerek oradan ayrıldı.Mumi,Zıpzıp'ın arkasından seslendi:"Gidersen git!Ben de kendime başka arkadaş bulurum,dedi.

Mumi, ertesi gün arkadaşı sincapla gezmeye çıktı.Dikkatsiz Mumi,zavallı sincabın kuyruğuna bastı.Sincap da acıyla bir çığlık attı.Sonunda da Mumi'nin sincapla da arası açıldı.

Mumi'nin daha sonra sırasıyla,küçük serçe ve kargayla da arkadaşlığı dikkatsizliği yüzünden bozuldu.Üstelik Mumi suçlu olmasına rağmen özür dilemiyordu.

Zıpzıp,sincap,karga,küçük serçe bir araya geldiler ve Küçük Mumi'ye bir ders vermeyi düşündüler...

Mumi bir kaç gün sonra yeni bir arkadaş buldu.Yine Dikkatsizliği yüzünden onun da üzerine oturdu.Ama bu sefer acıyla haykıran Mumi oldu.Çünkü yeni arkadaşı bir kirpiydi.

Aslında bu kirpi oyununu onu arkadaşları hazırlamıştı.Mumi çok geçmeden hatasını anladı ve hemen arkadaşlarının yanına koştu.

Mumi arkadaşlarından tek tek özür diledi.Bundan sonra daha dikkatli davranacağına da söz verdi.
 
Katılım
3 Şub 2007
Mesajlar
38
Tepki Skoru
0
Puanları
0
Yaş
37
:36_15_4:paylaşımın için çok teşekkürler
:thumbsup::thumbsup::thumbsup::thumbsup:
 
Katılım
16 Kas 2006
Mesajlar
6
Tepki Skoru
0
Puanları
0
freeangel' Alıntı:
TEMBEL ARI

Çok tembel bir arı vardı.Bütün gün yan gelir yatar hiçbir iş yapmazdı.Karnı acıktığında da bal peteğini oluşturan altıgen hücrelerden birine ağzını dayar ve içindeki balı boşaltırdı.Kovana giren çıkan,balözü,çiçek tozu taşıyan o kadar çok arı vardı ki,onun çalışmadığı hiç fark edilmezdi.

Bir gün kraliçe arı kovanı dolaşmaya çıktı.tembel arıyı uyurken yakaladı.Hışımla karşısına dikildi:":Burada aylak aylak ne yapıyorsun"diye gürledi.Tembel arı yüzsüz bir tavırla:"Kış için depoldığımız balın tatlı olup olmadığına bakıyorum"diye karşılık verdi.Kraliçe arı sinirli sinirli vızıldayarak:"Çabuk kalk."diye bağırdı. "Diğer kardeşlerin gece gündüz demeden çalışıyor.Sende utanmadan onların getirdiklerini bitiriyorsun.Hemen dışarı çık.Yiyecek bulmadan da geri gelme."

Tembel arı,durmadan yiyip içmekten oldukça şişmanlamıştı.Dört muhafız arı,onu çeke çeke kovanının çıkış deliğine zorlukla getirdi.Sonra kanatlarından ve ayaklarından sıkıca tuttular,bir güzel sallayıp aşağı attılar. Arkasından da : "Kraliçemizin dediklerini sakın unutma"diye seslendiler. "Elin boş dönersen seni kesinlikle içeri almayız.

Tembel  arı,uzun süreden beri açık havaya çıkmadığından uçmasını unutmuştu.Bir taş gibi yere düştü.Güçlükle doğruldu,şöyle bir kanatlarını silkeleyip başını yukarı kaldırdı.Kovuğun kapısından onu izleyen muhafız arılara: "Kapıyı açık tutun."diye haykırdı. "Birazdan taşıyamayacağınız kadar çok yiyecekle geri döneceğim.

Çok gitmemişti ki,yerde kendinden kat ve kat ağır bir buğday taşıyan karıncayı gördü.Tembel arı hemen önünü kesti.Sivri iğnesini göstererek:"Onu çabuk bana ver" diye diklendi. " Yoksa seni sokarım ha!" Küçük karınca titrek bir ses : " Buyurun,sizin olsun diyerek buğday yükünü yere bıraktı. Tembel arı büyük bir iştahla haöle yaptı ,buğday tanesini kapıp çiğnedi.Fakat bir türlü yutmayı beceremedi. Pek öfkeli bir sesle : "Çok sertmiş" diye söylendi. "Boğazımdan geçmedi."Küçük karınca saygılı bir sesle:"Çok üzüldüm," dedi."Sen yumuşak besinler yesen daha iyi olur."Tembel arı aldığı öneri karşısında afalladı:"Ya öyle mi?" dedi."Buğdayın sende kalsın.Zaten tadını beğenmemiştim."

Çok gitmemişti ki yakın bir yerden çevreye yayılan enfes bir koku duydu.Hemen o yöne uçtu.Karşısına çıkan armut ağacının olgun meyvelerinden birini şapır şupur yiyen meyve kurdunun yanına kondu.Büyük bir merakla :"Yediğin  yumuşak,sulu ve şekerli mi?"diye sordu.Meyve kurdu ağzını şapırdatarak :"Hem de nasıl,"d,ye yanıt verdi."Gel yanıma bana katıl."Tembel arı büyük bir sevinçle armuda yumuldu.Ama sert kabuğuna dişini geçiremedi,bir ufak lokma bile koparamadı.Sıkıntılı bir ses tonuyla:"Nasıl yiyeceğim?"diye sordu.Meyve kurdu umursamaz bir edayla:"Benim gibi üstten delik aç,içine gir,"diye bilgi verdi.Sonra bilgiç bilgiç sırıttı:"Meyvelerin asıl güzel tarafı içlerinde gizlidir."

Tembel arı denileni yaptı.Ama tüm gayretine karşın başarılı olamadı.Ağlamaklı bir sesle:"Senin gibi bir tünel açamıyorum"diye yakındı.Meyve kurdu girdiği delikten başını çıkardı.Küçümser bir tavırla:"Canın çok tatlıymış!"dedi."Çaba harcamadan karnını doyuramazsın.En iyisi kovanına dön." Tembel arı pek gücenik bir sesle:"Ya,öyle mi?"dedi. "Delik deşik ettiğin armudun sana kalsın.Zaten ben başkasının dişlediği yiyecekleri kesinlikle yemem."Sonra kızgın kızgın vızıldayarak havalandı,oradan ayrıldı.Kendine uygun yiyecek bulmak ,çin bütün gün dolanıp durdu.Ama doğayı tanımadığından başarılı olamadı.Sonunda bitkin bir halde yere yığılıp kaldı.

Tam o sırada yanına allı morlu bir kelebek  kondu.Büyük bir merakla:"Arı kardeş durumun hiç iyi görünmüyor,Bir derdin mi var," diye sordu.Tembel arı pek iç paralıyıcı bir sesle:"Açım,"diye yanıt verdi."Ayrıca kovanıma götürecek yiyecek bulamadığımdan geri dönemiyorum."Sonra da başından geçenleri anlattı.

Allı morlu kelebek onun haline acıdı.Pek sevecen bir tavırla:"Sana yardım edeceğim,"dedi."Şimdi peşimden gel.Orman,dilediğin kadar yiyecekle dolu."Zarif kanatlarını sallayıp havalandı.Dosdoğru yeni açmış bir çiçeğin ortasına kondu.Hemen yanı başına inen arıya:"Bacaklarına yapışanlara çiçek tozu denir,"diye bilgi verdi."Onları arka ayağındaki minik sepetçiğe doldurursun."Sonra hoş kokulu çiçeğin taç yapraklarının dibini gösterdi."Burada da balözü bulunur,"dedi."Uzun ağzını hortum gibi büzerek dilediğin kadar emer,Karnını doyurursun.Fazla geleni de kovanına götürürsün."

Çiçekten çiçeğe konmak,farklı tatlarda leziz balözü,çiçek tozu yemek tembel arının pek hoşuna gitti.O günden sonra asla yatıp uyumadı.Her gün en önce o kovandan çıktı.En son da  o döndü.



 

Giriş yap

Okul Öncesi Forum TV

000
Gün
00
Saat
00
Dakika
00
Saniye
Canlı yayına kalan süre.

18 Yıldır Sizlerle

18 yıldır sizlerleyiz. Türkiye'nin ilk okul öncesi eğitim platformu
Üst