Hocam açarsınız kollarınızı çocuklardan birinin girmesini istersiniz. Çocuk girer.
Sonra tek tek çocukları çağırırsınız 2 , 3 , 4 derken yoğunluk artar. Çocuklar sıkışmaya başlar.
Çocuklara fiziksel gerçekleri anlatmak zorunda değiliz. Onların anlayacağı şekilde anlatmamız yeterli.
Yukarıda söylediğim şeyi yaptıktan sonra. Su benim ellerim arasındaki -misal- Mine. Yumurtayı koyduğumuzda -misal Hasan- suyun dibine rahatlıkla batar. Hasan da ellerimin arasına rahat girmişti. Fakat suya tuz attığımızda Ben de kollarımın arasına Hüseyin Ali Veli yi almıştım. Bu seger kollarımın arasında Mine , Hüseyin , Ali , Veli varken Hasanı çağırdığımda hasan kollarımın arasına çok zorlanarak girdi.
Aynı şekilde suya da tuz attığımızda yumurta daha önceki gibi kolaylıkla suyun içine kolayca giremez ve zorlanır.
Yukarıda yazdığım en kolay yol. Yani çocuklara örnek vererek açıklamak. Bunun haricinde ufak örnek parçacıkları ve ipuçları ile çocukların beyin fırtınası yaparak olayı kendilerinin çözmesini de sağlayabilirsiniz. Deney deneyi doğurur: Deney deneyi doğurur. ve bir noktadan sonra çocuklar çorap söküğü gibi her şeyi anlar.
Ben suyun kaldırma kuvveti , Gemileri vs. nasıl kaldırdığı , uzayda havanın olmaması , yoğunluk , kütle dahil birçok şeyi beyin fırtınası yoluyla öğrettim çocuklara. Daha doğrusu öğrenmelerine rehber oldum. çocuklara uygun mantığı ve o mantık çerçevesinde düşünmeyi öğretirseniz çocuklar her şeyi öğrenebilir.
