Puanları
0
Solutions
0
- Katılım
- 27 Ocak 2007
- Mesajlar
- 3,007
- Tepki Skoru
- 0
- Puanları
- 0
- Yaş
- 46
- Konum
- 35.5 K.yaka:))
Tırnak yeme; tırnak etini diş ile koparma ve kemirme eylemidir. Çocuklar genelde kopardıkları tırnağı yemezler. Tırnak yeme davranışı genellikle 3–4 yaşlarında görülmeye başlar.(çok nadir olarak da 5 aydan sonraki erken dönemlerde görülebilir). Çocukların %33 de tırnak yeme davranışı görülür. Bu oran erken ergenlik çağına kadar sürer. Ergenlik çağında tırnak yiyen çocukların sayısı %40-45’e yükselir. Bu alışkanlığın bazı insanlarda ileriki yaş dönemlerinde de devam ettiği görülmektedir. Ayrıca tırnak yiyen ailelerin çoğunda tırnak yiyenlere rastlanmaktadır. Bu durum için tırnak yemenin bir taklit olduğu ve büyükleri taklit etme yoluyla öğrenildiği öne sürülmektedir. Tırnak yeme yaşamın hangi döneminde çıkarsa çıksın bir uyum ve davranış sorunu olarak düşünülmeli ve gerekli önlemler alınmalıdır. Bu davranışın altında yatan sebepler tırnak yemede olduğu gibi psikolojik nedenlerdir. Tırnak yeme davranışından çok bu davranışa neden olan olayları saptamak, stres faktörlerini keşfedip ortadan kaldırmak gerekmektedir.
NEDENLER
• Herhangi bir nedenden dolayı çocuğun yaşadığı üzüntü, sıkıntı, korku ve öfke duygularını bu davranışla dışa vurmasından kaynaklanabilir.
• Aile içi huzursuzluklar ve iletişim problemleri.
• Çocuğun yaşadığı gerilim ve kaygılar.
• Çocuğun kendisine duyduğu güvensizliği bu şekilde belirtmesi.
• Aile içinde aşırı baskıcı ve otoriter bir eğitim uygulanması
• Çocuğun cezalandırılmaktan ve eleştirilmekten dolayı duyduğu kaygı
• Aile içinde veya yakın çevresinde tırnak yiyen bir modelin varlığı.
• Çocuğun kendisini aile içinde değersiz hissetmesi.
• Çocuğun saldırgan dürtülerini tırnak yiyerek dışa vurması.
• Yeni bir kardeşin doğumu yada anne babanın çocuklar arasında ayrım yapması sonucu çocuğun yaşadığı kıskançlık duyguları.
• Anne babanın boşanması, sevilen birinin hastalanması yada kaybı gibi stres yaratan durumlar.
ÖNERİLER
• Davranış iyice kalıplaşmadan, erken dönemde kalıcı bir çözüm bulunmalı ve davranış ortadan kaldırılmalıdır.
• En kalıcı çözüm, davranışı ortaya çıkartan sebepleri bulup ortadan kaldırmaktır.
• Çocuğun tırnağına acı biber, oje, uhu vb maddeler sürme, çocuğu bu davranışından dolayı azarlamak, eleştirmek, korkutmak, cezalandırmak doğru bir çözüm yolu değildir. Bunlar çocukta bu davranışının pekişmesine yol açabilir.
• 3–4 yaşına kadar görülen tırnak yeme davranışını anne babalar görmezden gelebilirler. 4 yaşından sonra da devam etmesi durumunda önlemler alınmalıdır.
• Çocuğa duygu ve düşüncelerini rahatça ifade edebileceği bir ortam sağlanırsa bu davranış azalabilir. Çocuk üzüntü, sıkıntı, öfke gibi duygu durumlarını anne babasıyla paylaşabilirse bu duygularını dışa vurma yolu olarak tırnak yemeyi seçmeyecektir.
• Çocuğu korku ve kaygı yaratan durumlardan uzak tutmak gerekir.
• Küçük çocuklara şiddet ve gerilim içerikli korku filmleri izlettirilmemelidir.
• Aile içinde yaşanan huzursuzluklar en aza indirilmelidir.
• Çocuk bu davranışı ilgi çekmek yoluyla yapıyorsa, bu davranış görmezden gelinmelidir.
• Çocuk tırnak yediği zaman ilgisi başka tarafa çekilebilir.. Oynamak istediği bir oyun, izlemek istediği bir çizgi film, yapmak istediği bir etkinlik işe yarayabilir.
• Tırnak yemenin yerine geçebilecek sakız, kuruyemiş vb. bazı durumlarda işe yarayabilir.
• Bu durumun değişmesi için çocuk da istekli hale getirilmeli ve değişim için çaba harcaması sağlanmalıdır.
• Çocuk kendi tırnak bakımıyla ilgilenir hale getirilebilir. Tırnak bakımının sorumluluğunu alır, tırnaklarını kendisi keser, törpüler ise bu davranışı yapması önlenebilir.
• Tırnak yeme davranışının değişmesinde davranış değiştirmede aşamalı yaklaşımdan yararlanabilir.
Alışkanlığı Tersine Çevirme Aşamaları
Çocuğun isteği ve katılımıyla uygulanabilir. 6 yaş ve üstü çocuklara uygulanabilir.
1. Rahatsızlığın gözden geçirilmesi: Çocukla birlikte bu alışkanlığın nelere yol açtığı, neden bu alışkanlığı istediği saptanır.
2. Farkındalık Eğitimi- Ortaya Çıktığı Durumu Saptama: Siz ve çocuğunuz ayrı ayrı bu alışkanlığın ne zaman çıktığını kaydedin. Bir hafta sonra yazdıklarınızı karşılaştırın.
3. Alternatif Tepki: Alışkanlığı önlemek için alışkanlık yapan davranışı önlemek yerine insanlara garip gelmeyecek ve çocuğu engellemeyecek bir davranış konulur. Örneğin tırnak yeme yerine elinde herhangi bir şeyi tutma.
4. Düzeltici ve Önleyici Tepki: Tırnak yeme yerine kullanılacak davranışı bu davranışın ortaya çıkmasını önlemek için kullanma.
5. Bağlantılı Davranış: Tırnak yemeden önce nasıl davrandığını gözlemleyin ve tırnak yeme yerine koyduğunuz davranışı bu tırnak yeme davranışı öncesi sergilediği davranışı durdurmak için kullanmasını sağlayın.
6. Gevşeme Çalışması: Bedensel ve psikolojik açıdan çocuğu rahatlatmak için gevşeme egsersizi yapılabilir.
7. Toplumsal Destek: Çocuğun davranışı değiştirmesiyle ilgili girişimler ve çabaları desteklenmeli
8. Deneme: Çocuğun alışkanlık haline getirdiği davranış yerine, belirlenen yeni davranışı uygulamasını sağlama
9. Kayıt: ilerleme olup olmadığını görmek için alışkanlığın görülme sıklığının kaydedilmesi.
NEDENLER
• Herhangi bir nedenden dolayı çocuğun yaşadığı üzüntü, sıkıntı, korku ve öfke duygularını bu davranışla dışa vurmasından kaynaklanabilir.
• Aile içi huzursuzluklar ve iletişim problemleri.
• Çocuğun yaşadığı gerilim ve kaygılar.
• Çocuğun kendisine duyduğu güvensizliği bu şekilde belirtmesi.
• Aile içinde aşırı baskıcı ve otoriter bir eğitim uygulanması
• Çocuğun cezalandırılmaktan ve eleştirilmekten dolayı duyduğu kaygı
• Aile içinde veya yakın çevresinde tırnak yiyen bir modelin varlığı.
• Çocuğun kendisini aile içinde değersiz hissetmesi.
• Çocuğun saldırgan dürtülerini tırnak yiyerek dışa vurması.
• Yeni bir kardeşin doğumu yada anne babanın çocuklar arasında ayrım yapması sonucu çocuğun yaşadığı kıskançlık duyguları.
• Anne babanın boşanması, sevilen birinin hastalanması yada kaybı gibi stres yaratan durumlar.
ÖNERİLER
• Davranış iyice kalıplaşmadan, erken dönemde kalıcı bir çözüm bulunmalı ve davranış ortadan kaldırılmalıdır.
• En kalıcı çözüm, davranışı ortaya çıkartan sebepleri bulup ortadan kaldırmaktır.
• Çocuğun tırnağına acı biber, oje, uhu vb maddeler sürme, çocuğu bu davranışından dolayı azarlamak, eleştirmek, korkutmak, cezalandırmak doğru bir çözüm yolu değildir. Bunlar çocukta bu davranışının pekişmesine yol açabilir.
• 3–4 yaşına kadar görülen tırnak yeme davranışını anne babalar görmezden gelebilirler. 4 yaşından sonra da devam etmesi durumunda önlemler alınmalıdır.
• Çocuğa duygu ve düşüncelerini rahatça ifade edebileceği bir ortam sağlanırsa bu davranış azalabilir. Çocuk üzüntü, sıkıntı, öfke gibi duygu durumlarını anne babasıyla paylaşabilirse bu duygularını dışa vurma yolu olarak tırnak yemeyi seçmeyecektir.
• Çocuğu korku ve kaygı yaratan durumlardan uzak tutmak gerekir.
• Küçük çocuklara şiddet ve gerilim içerikli korku filmleri izlettirilmemelidir.
• Aile içinde yaşanan huzursuzluklar en aza indirilmelidir.
• Çocuk bu davranışı ilgi çekmek yoluyla yapıyorsa, bu davranış görmezden gelinmelidir.
• Çocuk tırnak yediği zaman ilgisi başka tarafa çekilebilir.. Oynamak istediği bir oyun, izlemek istediği bir çizgi film, yapmak istediği bir etkinlik işe yarayabilir.
• Tırnak yemenin yerine geçebilecek sakız, kuruyemiş vb. bazı durumlarda işe yarayabilir.
• Bu durumun değişmesi için çocuk da istekli hale getirilmeli ve değişim için çaba harcaması sağlanmalıdır.
• Çocuk kendi tırnak bakımıyla ilgilenir hale getirilebilir. Tırnak bakımının sorumluluğunu alır, tırnaklarını kendisi keser, törpüler ise bu davranışı yapması önlenebilir.
• Tırnak yeme davranışının değişmesinde davranış değiştirmede aşamalı yaklaşımdan yararlanabilir.
Alışkanlığı Tersine Çevirme Aşamaları
Çocuğun isteği ve katılımıyla uygulanabilir. 6 yaş ve üstü çocuklara uygulanabilir.
1. Rahatsızlığın gözden geçirilmesi: Çocukla birlikte bu alışkanlığın nelere yol açtığı, neden bu alışkanlığı istediği saptanır.
2. Farkındalık Eğitimi- Ortaya Çıktığı Durumu Saptama: Siz ve çocuğunuz ayrı ayrı bu alışkanlığın ne zaman çıktığını kaydedin. Bir hafta sonra yazdıklarınızı karşılaştırın.
3. Alternatif Tepki: Alışkanlığı önlemek için alışkanlık yapan davranışı önlemek yerine insanlara garip gelmeyecek ve çocuğu engellemeyecek bir davranış konulur. Örneğin tırnak yeme yerine elinde herhangi bir şeyi tutma.
4. Düzeltici ve Önleyici Tepki: Tırnak yeme yerine kullanılacak davranışı bu davranışın ortaya çıkmasını önlemek için kullanma.
5. Bağlantılı Davranış: Tırnak yemeden önce nasıl davrandığını gözlemleyin ve tırnak yeme yerine koyduğunuz davranışı bu tırnak yeme davranışı öncesi sergilediği davranışı durdurmak için kullanmasını sağlayın.
6. Gevşeme Çalışması: Bedensel ve psikolojik açıdan çocuğu rahatlatmak için gevşeme egsersizi yapılabilir.
7. Toplumsal Destek: Çocuğun davranışı değiştirmesiyle ilgili girişimler ve çabaları desteklenmeli
8. Deneme: Çocuğun alışkanlık haline getirdiği davranış yerine, belirlenen yeni davranışı uygulamasını sağlama
9. Kayıt: ilerleme olup olmadığını görmek için alışkanlığın görülme sıklığının kaydedilmesi.
