İLK GÜN BENİM İÇİN HAYAL EDEMEDİĞİM KADAR İLGİNÇTİ.OKULA İLK GİTTİM ZATEN ORTALIK KIR BAYIR AĞAÇ DENEN HİÇ BİR ŞEY YOK MÜDÜRÜMÜN PEŞİNE TAKILMIŞIM MAVİ DEMİR KAPILI BİR YERE GİDİYORUM.İÇİMDEN ALLAH'IM DİYORUM HERHALDE DEPOYA FALAN GİDİYORUZ.OLSA OLSA BURDA BİR DEPO OLUR NE BİLECEKTİM BEN O DEPO SANDIĞIM YERİN BENİM ANASINIFIM OLDUĞUNU.EVET ORTADA BİR SOBA 2 KIRIK DOLAP VE EŞYALAR. TEK BİR ŞEY HATIRLIYORUM O DA MÜDÜRÜN: "İŞTE SINIFIN BURASI" SONRASIMI O GİTTİ BEN 10 SANDALYE 2 MİNDER VE EN AZ 13-14 ÇOCUK.KÜRTÇEDE BİLMİYORUM ÇOCUKLAR ZATEN ÇEKİNGEN KONUŞMUYOR.NE YAPAYIM NE YAPAYIM DERKEN AKLIMA TÜRKÇE BİLMİYORLAR. EN İYİSİ ÖNCE TÜRKÇE ÖĞRETELİM DEDİK VE BAŞLADI BİZİM HİKAYEMİZ . YANLIZ BU HİKAYENİN VE O ÇOCUKLARIN BU KADAR GELİŞTİĞİNE BEN BİLE HAYRET EDİYORUM BAZEN. HALA O İLK GÜNLERDEN UNUTAMADIĞIM İLK TÜRKÇE ÖĞRETMEYE BAŞLADIĞIMDA OYUNCAK KAPLUMBAĞAYI SORDUĞUMDA HEP BİR AĞIZDAN BANA KÜSİ DEMELERİ KULAKLARIMDA ÇINLAR. O KADAR GÜLMÜŞTÜM Kİ BEN KAPLUMBAĞA DİYORUM ONLAR KÜSİ....ONLARI ŞİMDİDEN ÇOK ÖZLEDİM ONLAR BENİM İLK GÖZ AĞRILARIMDI.HELE O KARNEYİ DAĞITIRKEN Kİ GÖZLERİNDEKİ IŞIK UNUTULACAK GİBİ DEĞİL.HEPSİNİ ÇOK SEVİYORUM.......
ozellikle turkceyi ogretme kisminin ne kadar zor olacagini dusunemiyorum bile... ben olsam basaramazdim herhalde...esin52 şunu yazdı:İLK GÜN BENİM İÇİN HAYAL EDEMEDİĞİM KADAR İLGİNÇTİ.OKULA İLK GİTTİM ZATEN ORTALIK KIR BAYIR AĞAÇ DENEN HİÇ BİR ŞEY YOK MÜDÜRÜMÜN PEŞİNE TAKILMIŞIM MAVİ DEMİR KAPILI BİR YERE GİDİYORUM.İÇİMDEN ALLAH'IM DİYORUM HERHALDE DEPOYA FALAN GİDİYORUZ.OLSA OLSA BURDA BİR DEPO OLUR NE BİLECEKTİM BEN O DEPO SANDIĞIM YERİN BENİM ANASINIFIM OLDUĞUNU.EVET ORTADA BİR SOBA 2 KIRIK DOLAP VE EŞYALAR. TEK BİR ŞEY HATIRLIYORUM O DA MÜDÜRÜN: "İŞTE SINIFIN BURASI" SONRASIMI O GİTTİ BEN 10 SANDALYE 2 MİNDER VE EN AZ 13-14 ÇOCUK.KÜRTÇEDE BİLMİYORUM ÇOCUKLAR ZATEN ÇEKİNGEN KONUŞMUYOR.NE YAPAYIM NE YAPAYIM DERKEN AKLIMA TÜRKÇE BİLMİYORLAR. EN İYİSİ ÖNCE TÜRKÇE ÖĞRETELİM DEDİK VE BAŞLADI BİZİM HİKAYEMİZ . YANLIZ BU HİKAYENİN VE O ÇOCUKLARIN BU KADAR GELİŞTİĞİNE BEN BİLE HAYRET EDİYORUM BAZEN. HALA O İLK GÜNLERDEN UNUTAMADIĞIM İLK TÜRKÇE ÖĞRETMEYE BAŞLADIĞIMDA OYUNCAK KAPLUMBAĞAYI SORDUĞUMDA HEP BİR AĞIZDAN BANA KÜSİ DEMELERİ KULAKLARIMDA ÇINLAR. O KADAR GÜLMÜŞTÜM Kİ BEN KAPLUMBAĞA DİYORUM ONLAR KÜSİ....ONLARI ŞİMDİDEN ÇOK ÖZLEDİM ONLAR BENİM İLK GÖZ AĞRILARIMDI.HELE O KARNEYİ DAĞITIRKEN Kİ GÖZLERİNDEKİ IŞIK UNUTULACAK GİBİ DEĞİL.HEPSİNİ ÇOK SEVİYORUM.......
ilk günlerin heyecanı nasıldır iyi bilirim bende...benim ilk görev yerim memleketimde boludaydı ama köydeydi...bana da sınıf olarak, yani olmayan bir sınıf olarak caminin altında bir odayı gösterdiler...burası anasınıfı olucak dediler...o an için ne yaparım diye düşündüm...ama müdürümün ve öğretmen arkadaşlarımın sayesinde orasını sınıf yapmayı başardım...insan istekli olursa her türlü zorluğun üstesinden gelir...ne demişler istemek başarmanın yarısıdır...🙂
ben bir sınıf öğretmeni adayı olarak şimdiden kendimi doğu'nun herhangi bir köyüne gideceğimi hazırladım. eminim gideceğim köylerde hiç Türkçe bilmeyen öğrencilerim olacak ve ben onlara okuma yazma öğreteceğim. ne yapacağımı bilemiyorum. ama şunu biliyorum oraya gidince ilk işim onlara TÜRKÇE konuşmayı öğreteceğimdir. daha sonra okuma yazmayı öğreteceğim. Türkiye'de yaşıyorsak ve orada yaşayanlar güzel yurdumun güzel insanlarıysa onlara Türkiye'de yaşadıklarınıı hatırlatmak ve Türkçeyi öğretmek biz öğretmenlerin en büyük görevi. bunları göze alamayan öğretmen adayları varsa okulu bıraksın ya da aramızda bunları goze alamayan öğretmenler varsa bence gorevinden istifa etmeli.
Esin arkadaşımızın yaşadığını bende yaşadım.Müdür bey beni bir sınıfa götürdü adı sınıf fareden ve bir kaç kutu kitaptan başka bie şey yok.Oturabileceğimiz bir sandalye bile yok.Çocukların dil bilmiyor.Bir tane kız öğrencim Türkçeyi biraz biliyor.Dokunsalar ağlayacağım...Müdür bey bana öğretmenler odasında otur otur git.Çocuklarda taşımalı bir hafta gelirler başkada gelmezler diyordu.Ben böyle yapmadım bir kaç okul gezdim kimse yardım etmedi.Bulunduğum bölgede Askeri bir birlik vardı oraya gittim.Sizin öğrencileriniz sefa içinde ders işlerken ben öğrencilerimi
evden götürdüğüm kilimde oturtuyorum bu nasıl bir adalet dedim.O okulun müdürü bana bir kart yazdı beni bir mağazaya gönderdi.Benim sınıfımda ayıcıklı halılar,kukla köşeleri,bilgisayar,kendi diktiğim perdeler,oyun hamurları,panolar,masalar,sandalyeler...Yani tam bir sınıf ve 2 ayda Türkçe konuşan çocuklar vardı.Ben onlara Atatürkü göğsümü gererek anlatıyordum.Üstelik açıköğretim 1.sınıf öğrencisiydim.Ben bunu yapabiliyorsam Fakülteden mezun olmuş arkadaşlarım kim bilir neler yapıyorlardır.
evden götürdüğüm kilimde oturtuyorum bu nasıl bir adalet dedim.O okulun müdürü bana bir kart yazdı beni bir mağazaya gönderdi.Benim sınıfımda ayıcıklı halılar,kukla köşeleri,bilgisayar,kendi diktiğim perdeler,oyun hamurları,panolar,masalar,sandalyeler...Yani tam bir sınıf ve 2 ayda Türkçe konuşan çocuklar vardı.Ben onlara Atatürkü göğsümü gererek anlatıyordum.Üstelik açıköğretim 1.sınıf öğrencisiydim.Ben bunu yapabiliyorsam Fakülteden mezun olmuş arkadaşlarım kim bilir neler yapıyorlardır.
Canım şimdi size öyle gelebilir mesleğe başlayınca herşey değişiyor🙄 o ciddiye almayanların çoğu, alanların çoğundan ii olur merak etme🙄 insan kendi çocuklarıyla karşılaşınca Allah bi sevgi bi bağlılık veriyo🙄ceyda986 şunu yazdı:herkes öğretmenlik yapamaz.3´e geçtim ve sınıf arkadaşlarıma baktığımda bi çoğunun hala işin ciddiyetini kavrayamadığını fark ediyorum.yani öylesine gelip öylesine gidiyorlar.öğretmen kendini sürekli yenilemek ,geliştirmek zorundadır.
Kendimden biliyorum😀😀
:4:
:4::4::4:
:4::4::4:sezgin şunu yazdı:Esin arkadaşımızın yaşadığını bende yaşadım.Müdür bey beni bir sınıfa götürdü adı sınıf fareden ve bir kaç kutu kitaptan başka bie şey yok.Oturabileceğimiz bir sandalye bile yok.Çocukların dil bilmiyor.Bir tane kız öğrencim Türkçeyi biraz biliyor.Dokunsalar ağlayacağım...Müdür bey bana öğretmenler odasında otur otur git.Çocuklarda taşımalı bir hafta gelirler başkada gelmezler diyordu.Ben böyle yapmadım bir kaç okul gezdim kimse yardım etmedi.Bulunduğum bölgede Askeri bir birlik vardı oraya gittim.Sizin öğrencileriniz sefa içinde ders işlerken ben öğrencilerimi
evden götürdüğüm kilimde oturtuyorum bu nasıl bir adalet dedim.O okulun müdürü bana bir kart yazdı beni bir mağazaya gönderdi.Benim sınıfımda ayıcıklı halılar,kukla köşeleri,bilgisayar,kendi diktiğim perdeler,oyun hamurları,panolar,masalar,sandalyeler...Yani tam bir sınıf ve 2 ayda Türkçe konuşan çocuklar vardı.Ben onlara Atatürkü göğsümü gererek anlatıyordum.Üstelik açıköğretim 1.sınıf öğrencisiydim.Ben bunu yapabiliyorsam Fakülteden mezun olmuş arkadaşlarım kim bilir neler yapıyorlardır.
:4::4::4: