Puanları
0
Solutions
0
- Katılım
- 18 Eyl 2006
- Mesajlar
- 2,999
- Tepki Skoru
- 0
- Puanları
- 0
- Yaş
- 44
- Konum
- SaMSuN_BaFRa
- Web sitesi
- sevilnas.azbuz.com
EŞEK AKLI
Günlerden bir gün, köylerden birinde, adamın birinin
eşeği, kuyunun birine düşmüş. Niye düşer, nasıl düşer
sormayın.
Eşek bu. Düşmüş işte. Belki kör bir kuyuydu, ağzı
tahtayla kapatılmıştı belki, üzerine de toprak
dökülmüştü.
Zamanla tahta çürüdü, zayıfladı, toprakta biten otları
yemek isteyen eşeğin ağırlığını çekemedi ve güm.
Hayvancık saatlerce acı içinde kıvrandı, bağırdı kendi
dilinde.
Sesini duyan sahibi gelip baktı ki vaziyet kötü.
Zavallı eşeği kuyunun dibinde melul mahzun bakınıyor.
Üstelik yaralanmış.
Karşılaştığı bu durumda kendini eşeği kadar zavallı
hisseden adamcağız köylüleri yardıma çağırdı.
Ne yapsak, ne etsek, nasıl çıkarsak soruları havada
kaldı.
Sonunda karar verildi ki kurtarmak için çalışmaya
değmez.
Tek çare, kuyuyu toprakla örtmek. Ellerine aldıkları
küreklerle etraftan kuyunun içine toprak attılar.
Zavallı hayvan, üzerine gelen toprakları, her
seferinde silkinerek dibe döktü.
Ayaklarının altına aldığı toprak sayesinde her an
biraz daha yükseldi ve sonunda yukarıya kadar çıkmış
oldu.
Köylüler ağzı açık bakakaldı.
Hayat, bazen bizim de üzerimize abanır. Ne bazeni,
çoğu zaman.
Toz toprakla örtmeye çalışanlar çok olur.
Bunlarla baş etmenin tek yolu, yakınıp sızlanmak
değil, düşünüp silkinmek ve kurtulmak, aydınlığa adım
atmaktır.
Kör kuyuda olsak bile...................
Günlerden bir gün, köylerden birinde, adamın birinin
eşeği, kuyunun birine düşmüş. Niye düşer, nasıl düşer
sormayın.
Eşek bu. Düşmüş işte. Belki kör bir kuyuydu, ağzı
tahtayla kapatılmıştı belki, üzerine de toprak
dökülmüştü.
Zamanla tahta çürüdü, zayıfladı, toprakta biten otları
yemek isteyen eşeğin ağırlığını çekemedi ve güm.
Hayvancık saatlerce acı içinde kıvrandı, bağırdı kendi
dilinde.
Sesini duyan sahibi gelip baktı ki vaziyet kötü.
Zavallı eşeği kuyunun dibinde melul mahzun bakınıyor.
Üstelik yaralanmış.
Karşılaştığı bu durumda kendini eşeği kadar zavallı
hisseden adamcağız köylüleri yardıma çağırdı.
Ne yapsak, ne etsek, nasıl çıkarsak soruları havada
kaldı.
Sonunda karar verildi ki kurtarmak için çalışmaya
değmez.
Tek çare, kuyuyu toprakla örtmek. Ellerine aldıkları
küreklerle etraftan kuyunun içine toprak attılar.
Zavallı hayvan, üzerine gelen toprakları, her
seferinde silkinerek dibe döktü.
Ayaklarının altına aldığı toprak sayesinde her an
biraz daha yükseldi ve sonunda yukarıya kadar çıkmış
oldu.
Köylüler ağzı açık bakakaldı.
Hayat, bazen bizim de üzerimize abanır. Ne bazeni,
çoğu zaman.
Toz toprakla örtmeye çalışanlar çok olur.
Bunlarla baş etmenin tek yolu, yakınıp sızlanmak
değil, düşünüp silkinmek ve kurtulmak, aydınlığa adım
atmaktır.
Kör kuyuda olsak bile...................