2 haftadır yeni sayı oynamadık Barış ile, daha önce oynadıklarımızı tekrar ettik genelde. Değişik ne oynasak diye araştırma yaparken bu oyunu buldumhttp://www.makinglearningfun.com sitesinde. Okulda çıktıları aldım, eve gider gitmez resimleri kesme kartona yapıştırma işlemlerini yaptım. Çay tabağına bebeğin dişleri olacak kuru fasulyeleri doldurdum. Oyun malzemelerini hazırladıktan sonra Barış’ı çağırdım. Görümcem ve annem bizdeler, onlar da geldi. Küçük bebeğin dişlerinin çıkması için ailece seferber olduk. Kartları ters çevirip piyango çeker gibi çektirdim sırayla herkese. Önce halası çekti kartı, üzerinde 3 yazan kart geldi. “bebek kaç diş istiyormuş Barış” diye sordum önce, karta bakıp “3 diş” dedi. “Hadi sen koy bakalım bebeğin 3 dişini” dedim. Önce tabaktan 1 fasulye alıp koydu “birr” dedi, sonra tabaktan yine fasulye alıp bebeğin ağzına koydu “ikii, üçç” dedi. Ben tabaktan 1 fasulye aldığını düşünüp (kaç fasulye koyduğunu göremedim elinden) “hayır daha 2 diş oldu” dedim ki elini çekip “hayır bak 3 olduuu” dedi
Meğer iki fasulye alıp koymuş ikinci seferde. Daha sonra gelen 3 kartında da önce 1 diş, sonra da 2 dişi beraber koydu. 1 ile 2 nin toplamının 3 olduğunu çözmüş sanırım kafasında 2 gelen kartlarda da iki kere birer fasulye almak yerine, tek seferde 2 fasulye alıp yerleştirdi diş yerlerine. 1. bebeği bitirip 2. bebeğe geçtiğimizde kapı çaldı, eşim geldi, o gelince oyun bozuldu ve ikinci bebek tek diş ile kalakaldı Daha sonra da oyunu devam ettirmek istemedi Barış. Evde ikimiz beraberken bu tür aktivitelere ne kadar ilgili ise, evde başka biri varken o kadar ilgisiz oluyor. Kısacık süren bu oyunumuzda gördüklerim beni mutlu etmeye yetti ama, yazın yaptığımız sayı aktivitelerinin meyvesi olarak minik toplama işlemlerini yapmaya başlamış farkında olmadan…
Barış'ın Günlüğü dan alintidir...
